ذكر روزگار سليمان بن عبد الملك بيعت سليمان بن عبد الملك بن مروان كه كنيه‌اش ابو ايوب بود بروز وفات پدرش وليد انجام گرفت . مادر وى ولاده بود كه مادر برادرش وليد نيز بود . وفات وى دهم صفر سال نوزدهم هنگامى كه براى كمك ببرادرش در كار محاصرهء قسطنطنيه در مرج دابق قنسرين اردو زده بود در سى و نه سالگى رخ داد . حكومت وى دو سال و هشتماه و پنج روز بود . وى بلند بالا و سپيد چهره و نكوروى و خوش اندام بود ، با موى مجعد سياه . زبانش فصيح بود . در ادب دست داشت . نرمخوى بود . بجوانى و جمال خود سخت ميباليد . پرخور و شكمباره و زيبا بود . به كار خونريزى شتاب نداشت و از مشورت خيرخواهان دريغ نميكرد . بسيار حسود بود . كاتبان وى عبد العزيز بن حارث بن حكم بن ابى العاص و سليمان بن نعيم حميرى و ابن بطريق نصرانى بودند . نقش انگشترش « آمنت باللّه » و قاضيش محمد بن حزم و حاجبش آزادشدهء او ابو عبيده و بقولى آزادشدهء او مسلم بود .